Böylesi daha mı iyi? Ne kadar kolaymış anlamamak ya da görmemek...meğer tahmin edemediğimizden daha fazla engelliymişiz!
Eksiklikleri artık kendimde aramıyacağım. Sor bakalım kendine ve kal cevapsız sorularda...yoruldum konuşmaktan...ne kadar fazla şeye inanmışım...ne kadar çok yolun başındaymışım...anlamsız hayatımı anlamdırmanı bekleyerek çok şey mi istedim...
Artık yok...meğer tahmin edemediğimden daha fazla engelliymişiz!
Uzun bir aradan sonra yeniden merhaba...
Bloğumu kimsesiz hissettim...onu yalnız bırakmayayım dedim...
Sevgili "Blog", yazıyorum o halde varım ve yine yazıyorum o halde varsın...
Memleketime çoktan bahar gelmiştir
Başakları şimdiden göğe ermiştir
Dağlarını gelincik basmıştır
Yer, gök ve yürek çiçek açmıştır
Kirazlar olmadan tez vakitte
Asmanın sürgün veren dallarında
Nergisin, zerenin taç yapraklarında
Seninle baharı kutlamaya geliyorum başımı omzuna yaslamaya
Hayata yeniden başlamaya
Bağında, bahçende, pınarlarında
İçimi yıkamaya geliyorum
Caddelerinde kızlarla oğlanlar
Oynaşıyordur şimdi, ah! hem de nasıl
Başlayan, biten, tazelenen aşklar
Başlıyor ömrümüzde yeni bir fasıl*
*Sezen AKSU
Haykırdı ve açtı kat kat, renk renk;
Bir kız çocuğuydu bahar,
Pembeydi çocuk, yanaklar pembe...pabuçlar pembe, lila...
Ve uyanmaktı bahar,
Şimdi derin bir nefes almalı,
Yine geldi bahar,
Yakalanan her yeniyle bırakırız geriye eskiyi;
Yeni olan "gün"dür, bırakırız eski günü,
Kimi zaman "yaş"tır, bırakırız eski yaşı...
Kimi zamansa bize ait olanlardır, bırakırız eskiden bizim olanları...
Aslında yeni olan her nefestir...
Ve bırakırız onlarıda bir..bir geriye...
